Voor lekdetectie spoed in Utrecht
bel lekdetectie112.nl

Een monumentaal grachtenpand in de Utrechtse binnenstad had een aanhoudend vochtig keldergedeelte dat de eigenaar al tien jaar als optrekkend vocht beschouwde. Herhaaldelijke behandelingen met impregneerproducten hadden het probleem niet opgelost. Wij voerden een gecombineerd onderzoek uit: vochtmeting op tien punten in de kelder- en begane grond muren, thermografische scan bij koele buitentemperatuur en een endoscoop inspectie van de spouw via bestaande boorgaten. Het patroon van de vochtmeting was niet consistent met optrekkend vocht — de hoogste waarden bevonden zich niet aan de onderkant maar halverwege de muur op 110 tot 140 cm hoogte. Thermografie toonde dat de vochtzone begon bij een scheur in de gevelafdekking boven het kelderraam. De endoscoop bevestigde dat de spouwisolatie op dit punt volledig nat was en vocht overdroeg naar de binnenwand. Herstel van de gevelafdekking en vervanging van de natte spouwisolatie op het beschadigde segment heeft het tienjarige probleem opgelost.

Een nieuwbouwhuis in de wijk Leidsche Rijn, Utrecht, had al na één verwarmingsseizoen een cv-ketel die wekelijks bijgevuld moest worden. De aannemer beweerde dat dit normaal inregelgedrag was, maar na achttien maanden bleef het drukverlies onverminderd aanhouden. Wij voerden een drukproef uit op alle vier de vloerverwarmingslussen en stelden vast dat lus 3 (eerste etage slaapkamer) significant drukverlies vertoonde. Traceergas werd in lus 3 gebracht. De gassensor detecteerde een concentratiepiek op de overloop van de trap, op 2,1 meter van de verdeler en 0,6 meter van de rechtermuur. Thermografische scan van de slaapkamervloer bevestigde een koele zone op de aangewezen locatie. De opening in de chape bedroeg 20 bij 25 cm. De verbindingskoppeling bleek niet volledig te zijn ingedrukt bij aanleg.

Een woonblok in Overvecht, Utrecht, bestond uit acht woningen met een gedeeld plat dak van 340 m². Drie bewoners hadden klachten over vochtplekken op het plafond van hun bovenverdieping. Een dakdekker had eerder de loodslabben en doorvoeren gecontroleerd maar kon geen oorzaak aanwijzen. Wij voerden een thermografische scan uit van het gehele dakoppervlak. De scan toonde twee afzonderlijke natte zones aan — beide bij de dakrand, maar aan tegenovergestelde zijden van het pand. Beide zones waren circa 0,6 m² groot en bevonden zich bij de aansluiting van de dakbedekking op het dakrandprofiel. Bij nader visueel onderzoek bleek het dakrandprofiel aan beide kanten verzakt te zijn, waardoor de kitvulling had losgelaten. Een dakdekker kon beide dakranden volledig nieuw kitteren voor een fractie van de kosten van een volledig nieuw dak.